Wetenschap zonder theorie is als een huis met losse stenen

Een geneeskunde die verzonnen ziekten behandelt met medicatie waarvan men de werking niet wil kennen, noemt zich dan maar evidence based en rekent erop dat niemand dit gedrocht vol van wanen zal ontmaskeren.

Omdat ‘evidence based’ Engels klinkt, Omdat ‘evidence based’ Engels klinkt,geldt de overtuiging dat alleen perceptie een ‘parfum’ van ‘wetenschap’ kan wekken.

Sinds enige tijd volstaat EB-based niet langer meer om die verwaande schijn overeind te houden, FIF-based bracht redding bij een zieltogende en ‘presumed’ wetenschap.

Medische wetenschap blijft tot nader order nog steeds wetenschappelijk geacht, omdat het hebben van een theorie over de werking (de farmacologie) van geneesmiddelen als niet wetenschappelijk wordt weggehoond.

Il faut le faire.

Maar die losse stenen …

Een case-studie.

Agressie in de maatschappij en dus ook in Nederland.

Nu durfden enkele media het aan om de link te maken naar sommig geneesmiddelengebruik.

En opeens kwam het probleem tot bij het rechtsprekend apparaat en vandaar niet meer exclusief in de greep van overheid en geneeskunde.

Tot nu konden die laatsten het deksel op de ketel houden, met de intussen gekende praatjes, terwijl opeens een en ander een grondig (objectief?) onderzoek vereiste.

Alle ogen richting regering en Tweede Kamer, want… hoe luidt de wet?
De democratie zou zegevieren met een uitgebreid onderzoek.

Alles wat intussen in de marge wereldwijd wel bekend raakte, bleek onjuist omwille van ‘niet-wetenschappelijk’, maar vooral in strijd met de heersende E(vidence)B(ased)-politiek van machthebbers en doktoren.

Ik verwijs naar januari 2011 (NB301)

Vanaf toen tooide het FIF-syndroom zich met dezelfde wetenschappelijke lianen van het medisch aanzien, om de schone schijn overeind te houden.

Weeral wat tijd gewonnen en intussen opnieuw heel wat geld verdiend.

Ik verwijs nu naar begin dit jaar en naar het resultaat van “grondig” onderzoek uit 2014.
Hoe het kwam, weet ik niet meer, maar in maart 2015 kon ikzelf niet meer zwijgen.

Toen kwam FIF eraan.
Jammer genoeg ben ik niet zo thuis in de cenakels en de boudoirs van parlementen of slimme universiteiten, maar ik voelde meteen van mijn ellebogen tot in de toppen van mijn tenen dat weer iets vreemds gaande was.

Het moderne FIF-beleid wordt namelijk, net nog zoals in de 18de eeuw, in vertrekjes geregeld en zoals Napoleon het omschreef , ‘Ik ben hier niet gekomen om een toespraak te houden’, toen hij er eens en ‘plots’ in terecht kwam.

Beleef de manier waarop in 2014 een ‘inconvenient fact’ het overheidshandelen in deze materie grondig had kunnen beïnvloeden in het voordeel van de ‘algemene volksgezondheid’.

Immers, de Tweede Kamer moest op eenzelfde lijn gebracht worden als de overtuiging bij uitvoerende macht en geneeskunde, waarbij de werking van sommige agressie-veroorzakende medicatie officieel onbekend is en het liefst zo moet blijven, omwille van de veilige waan erover.

Uiteindelijk bleek één (1) advies niet naar de zin van het commerciële apparaat, FIF dus.

 

 


Als het nu toch zou waar zijn, wat de niet-wetenschappelijk verklaarde theorie verkondigt over de farmacologie van al het goede waarmee officiële genezers genezen, de maatschappij helpen en zichzelf mateloos verrijken, dan zou een democratisch verkozen wetgevende macht (De Tweede Kamer?) iets moeten ondernemen om de maatschappij afdoend te beschermen tegen de gevaren van schadelijke, giftige of verslavende stoffen.

Na al de mind-control van evidence-based of FIF is het establishment het redeneren of het nadenken een beetje afgeleerd.

De scheidingslijn tussen goed en kwaad, is immers helemaal opgedoekt.

Cannabis en XTC van de straat, staan op het punt om medisch net zo goed te kunnen te genezen als Efexor, Zyban, Wellbutrin, Prozac, Strattera en de anderen.
Anderzijds is bekend dat methylphenidaat (30% actiever dan zuivere cocaïne) op de straat als party-drug wordt gebruikt.

Idem dito met Dexedrine, Dexamyl, als de zuivere amfetamine voor huis, keuken en party-gebruik.

Bij inname weten die stoffen zelfs niet eens of ze nu moeten genezen, verslaven of een roes en agressie veroorzaken.
Ze doen het allemaal.
Zelfs wanneer ze ‘heilig’ of ‘onschuldig’ of ‘therapeutisch’ worden verklaard door een of andere hogepriester, die gespecialiseerd is in de ‘onbekende werking’ ervan.

En nu moet de wetgever de knoop doorhakken.

Mogen artsen, die ermee pronken over de werking van psychotica niets te kennen, net zo goed dezelfde psychotica dealen als de illegale handel het stiekem doet, maar ook om het publiek te ‘helpen’?

Omdat de FIF-based ideologie al de uitvoerende macht (regering) en het medisch korps onder controle heeft, beraadt nu ook de wetgever (Tweede Kamer) zich over een en ander.

Uiteindelijk bestaat de realiteit erin dat landen alleen schadelijke stoffen verbieden, wanneer ze niet zo goed commercieel in de markt liggen.

Adderall is precies dezelfde phenylethylamine als Dexamfetamine.
Die laatste bestaat uit 100% van het rechtsdraaiende isomeer van de molecule.

Adderall bestaat uit 75% van het rechtsdraaiend en 25% van het linksdraaiend isomeer van precies dezelfde molecule.

Commercieel ligt de ‘mengeling’ niet zo goed vandaar….

Uiteindelijk heeft Canada, na een eerste verbod, die stof dan toch toegelaten, omwille van de commerciële druk en het medisch FIF-syndroom.

Bemerk: “The ban was later lifted because the death rate among those taking Adderall XR was determined to be no greater than those not taking Adderall.”

Degenen die wel goed in de markt liggen, blijven legaal en de technieken die daarvoor worden gebruikt staan hier samengevat.

Enkele voorbeelden:

Uit: http://www.cochrane.dk/research/corporatecrime/Corporate-crime-long-version.pdf

Uit: http://www.cochrane.dk/research/corporatecrime/Corporate-crime-long-version.pdf

 

Bekijk vooral nr.10, over valproaat, Depakine bij ons.
Zelfs kon ik in september 2011 aantonen dat Depakine, als mood-stabilisator, in het lichaam wordt omgevormd tot een stof, die positief test op methamfetamine.

Ik lees nu dat ‘whistleblowers’ zouden ‘betaald’ geworden zijn.
Wel, wel wel …

 

Over admin

Belgian pharmacist. ( Ieper, Belgium) ° 13/01/1945 Author of the book : ADHD-medicatie: medische megablunder. ( ADHD-drugs: medical megablooper) ISBN: 978-909021709-3
Dit bericht is geplaatst in Uncategorized met de tags , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.