Arsenicum dumpen op de maan, even veilig als MPH bij kinderen

MPH staat voor methylphenidaat.

Een redenering die het geneesmiddelenbulletin in Nederland toepast wanneer het gaat over de website van de maand.

Een website die het circus van methylphenidaat bij kinderen en adolescenten een duwtje in de rug moet geven.

Immers, evidentie leert dat grote hoeveelheden arsenicum op de maan absoluut veilig zijn.

De FIF-based redenering versterkt bovendien die redenering door de stellen dat er toch geen water is, waardoor er dan ook geen sprake kan zijn van watervervuiling.

Terwijl het hebben van kennis over arsenicumtrioxyde een discussie daarover alleen al overbodig moet maken, omwille van de giftigheidsgraad van de stof.

Eenzelfde logica schijnt dan ook te heersen bij GEBU, die het gebruik maken van kennis over de werking van methylphenidaat verdringt met een overvloed aan positieve evidenties en met het verdonkeremanen van ‘inconvenient facts’.

Waardoor er in de publicatieruimte jammer genoeg geen plaats meer voorhanden blijkt te zijn om chemisch aan te tonen op welke manier de positieve evidenties eigenlijk tot stand komen en op welke manier de vervelende bijwerkingen er jammer genoeg toch niet zo toevallig bij horen.

Dick Bijl, die tekent voor de verantwoordelijkheid over GEBU, is een man die ik in hoge mate waardeer.

Maar toch verzuimt hij om het werkingsmechanisme van methylphenidaat uit te leggen, misschien wel omdat hij overtuigd is dat het hebben van farmacologische kennis, helemaal niet tot de artsenbevoegdheid behoort.
Er had evenwel minstens naar verwezen kunnen worden.

Ook de nuchtere benadering van vortioxetine is mij niet ontgaan.

Volledigheidshalve daarover een beetje duiding.
Mijn waarschuwingen daarover nog voor en ter gelegenheid van het boven de doopvont houden van de boreling.
( 7 oktober 2012 en 11 april 2013)

 

 

 

 

 

 

 

Toch “chapeau” voor de manier waarop het commerciële opzet van big-farma – zelfs zonder kennis te gebruiken  – weliswaar een klein tikje kreeg.        

Maar was dit na NB539 nu nog nodig?   23 juli 2012

Alvast hier even mijn tekst daarover van precies drie jaar geleden.

Wie zal die misleidende ADHD-reclame gebruiken voor het puur criminele geldgewin?
 
De zelfverklaarde wetenschappelijke geneeskunde natuurlijk.
 
Als ADHD een ziekte zou zijn, zou men die medisch kunnen aantonen.Medisch kunnen aantonen betekent, een diagnose stellen aan de hand van meetbare medische criteria.Tot op dit ogenblik bestaan die nog steeds niet, waardoor al sinds 2002 de   Nederlandse Reclame Code Commissie de hersenstichting in Nederland verbood om misleidende reclame te voeren, als zou ADHD een hersenaandoening zijn.
 
Niet alleen kan geen medische diagnose gesteld worden van een aandoening die men alleen maar vermoedt, maar de officiële literatuur stelt dat de werking van methylphenidaat als psychoticum onbekend is.
Wel zou een zorg bestaan over de lange-termijn effecten, omdat het daarbij ontstane psychotisch gedrag alvast toch enig wantrouwen doet ontstaan.
Vandaar het uittesten van langetermijn-effecten op primaten, apen zeg maar, omdat het normale gedrag van die dieren, op mensen geprojecteerd, ook op een ziekte zou kunnen wijzen.
 
Er werd gezocht naar veranderingen in de hersenstructuren en vond niets dat kon wijzen op enige schade.Net zoals men ook geen pathologische aanwijzingen in hersenstructuren kan vinden om normaal kindergedrag (of zelfs apengedrag) een medische ziekte te gaan noemen.
Maar soit.
 
Wat in de studie ontbreekt is eigenlijk het punt van waaruit men had moeten starten.
 
Men gaat ervan uit dat niemand weet hoe de cocaïnestof werkt en men vermoedt onterecht dat die stof iets zou gaan corrigeren bij een defect dat niemand kan aantonen.
Precies of men op de maan de watervervuiling wil gaan meten wanneer een of andere maanmissie er een tank arsenicum zou gaan lozen.
Vanzelfsprekend zal geen vervuiling van het maanwater kunnen gemeten worden, waardoor die slimme wetenschappers zullen besluiten dat het begieten van de maan met arsenicum er geen watervervuiling zal teweegbrengen.
En dus op termijn, absoluut veilig.
 
Commercieel natuurlijk, want er is niemand op deze aarde die de redeneerfout zal (durven) opmerken.
Niemand op de maan, ook niet, trouwens.
Immers, dit is wetenschap.
 
Maar de farmacologie van cocaïnes, amfetamines, LSD-achtigen en cannabissoorten leert dat die stoffen neuronen verwoesten, daardoor een gevarenreflex veroorzaken, antistoffen vormen en een chronische vasoconstrictie waardoor een pulmonaire hypertensie en,op termijn, dementie kan ontstaan.
 
Nu kan die ophefmakende studie misschien wel per ongeluk vergeten zijn om de gevormde antistoffen te onderzoeken, want als cocaïnestof staat dit geneesmiddel boven elke verdenking.
Hartkwaaltjes hebben die gezonde dieren vanzelfsprekend nooit, want als ze vroeg doodvallen dan kwalificeert men dit onder ‘uitbehandeld’, omdat net als bij de mensen, het doodvallen door methylphenidaat geen zorg gerelateerde calamiteit zou zijn.
En omdat jonge primaten geen mensenkinderen zijn, en per definitie niet zo slim moeten gemaakt worden, denkt niemand eraan om ook op dementie te testen.
Dat hoeft het wetenschappelijk team eigenlijk ook niet te weten, omdat de farmacologie als onbekend is uitgeroepen en het dus maar weinig uitmaakt wanneer je jezelf op het farmacologische vlak ook als een demente gedraagt.
 
Want wie onderzoekt nu een stelling, op een domein waar er niets te vinden zal zijn (geen medische aanwijzingen van een ziekte), onder invloed van een chemische stof waarover niemand iets schijnt te (willen) weten.
 
Om dan te besluiten, dat methylphenidaat net als het arsenicum op de maan, geen watervervuiling zal veroorzaken.
 
Zal toch prettig zijn om na te gaan wie met deze studie zal proberen garen te spinnen.
Zij die geen diagnose kunnen stellen en zij die niet weten hoe psychotica werken?
Zij die studerende en sportende jeugd mogen vermoorden onder het voorwendsel van ze uit te behandelen en zij die heel rijk zullen worden, wanneer ze de overlevenden tegen dementie of in de psychiatrie bipolair en chemisch zullen mogen laten balanceren?
 
Bedriegers puur sang, met een studie die veel weg heeft van eentje over de watervervuiling op de maan.

Apotheker Fernand Haesbrouck, 23 juli 2012.

En ook op 28 juli 2015.

Over admin

Belgian pharmacist. ( Ieper, Belgium) ° 13/01/1945 Author of the book : ADHD-medicatie: medische megablunder. ( ADHD-drugs: medical megablooper) ISBN: 978-909021709-3
Dit bericht is geplaatst in Uncategorized met de tags , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.