Ezelskap voor serotonine-believers


De fabels rond serotonine, dopamine, nor-adrenaline en anderen zijn compleet naast de kwestie.

Die lichaamseigen stoffen zijn de energieleveranciers van elektrische prikkels, die ettelijke keren per fracties van milliseconden op ongeveer 800 miljard plaatsen tegelijk in het lichaam zorgen voor de coördinatie van aangeleerde en(of) spontane gedragingen.

Nog nergens las ik een mechanisme-beschrijving van deze electro-chemische techniek en nog veel minder iets over de huishouding waarmee het organisme omgaat met het metaboliseren of het inzetten van deze batterijtjes.
Waarbij zowel de afbraak als het hergebruiken van deze dingen een compleet ander verhaal is dan de cowboyverhalen die nu al jaren uit de verbeelding van commerciële spookschrijvers tot stand zijn gekomen.

Bovendien verzuimt de meute om uit te leggen hoe psychotisch makende harddrugs de ene keer selectief serotonine-tekorten zouden corrigeren en uit het doosje met ander etiket erop even selectief iets met dopamine of nor-adrenaline.

Jarenlang bleef dit pseudo-medisch circus onstuitbaar.

Ooit kwamen zelfs gigantische kwakkels deze schemerzone verblindend verlichten door zelfs een verdriedubbelde potentie te beloven nadat intussen op al het voorgaande grote sleet was gekomen.

Met dank trouwens aan de lachend klaarkomende muisjes in 2012 en nu onlangs nog met een Leuvens professor die XTC als een sappige pint bier die triple de hemel in prees.

Het boeiende van MDMA is volgens Tytgat dat het op drie manieren tegelijk op ons zenuwstelsel inwerkt. Via het ‘noradrenerge’ pad stimuleert het, op dezelfde manier als adrenaline dat doet. Via het ‘dopaminerge’ pad werkt het op onze spierbesturing in – vandaar het effect op parkinson – en via het ‘serotoninerge’ pad op onze gevoelens. ‘Voor elk van die wegen zijn er meer gespecialiseerde en effectievere stoffen, maar MDMA doet het bij alle drie niet slecht, en is uniek in zijn combinatie.’

( uit: http://www.standaard.be/cnt/dmf20150602_01711168)

Deze morgen in mijn mailbox…

F.
je weet toch nog dat ik al meer dan 20 jaar terug als enige arts in het bloed en de urine het HIAA en serotonine liet onderzoeken.
Later is mij dat verboden, ik zag nooit een tekort.
Doordat mijn moeder anti-depressiva kreeg de TCA s begin jaren 70 en zag hoe snel ze Parkinsonisme ontwikkelde geloofde ik niets meer.
Vanaf het begin ben ik erover gaan lezen.
Groetjes M
Verstuurd vanaf mijn iPad

 

> Op 25 jun. 2015 om 22:08 heeft F. het volgende geschreven:
>
> http://www.psychcongress.com/article/high-levels-serotonin-found-people-social-anxiety-disorder-23049
>
>
> de proefballon van de serotonine is nu voorgoed doorgeprikt….. door een student !
>
> ik kan hier wel van genieten.
>
> Al die artsen die in volle overtuiging het serotonine-verhaal verkochten staan nu in hun hemd.> > Mvg>
F.

Immers… over Parkinson:

 

 

 

 

 

Over admin

Belgian pharmacist. ( Ieper, Belgium) ° 13/01/1945 Author of the book : ADHD-medicatie: medische megablunder. ( ADHD-drugs: medical megablooper) ISBN: 978-909021709-3
Dit bericht is geplaatst in Uncategorized met de tags , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.