Nog één stapje en we zijn er

——– bericht ——–
Onderwerp: Fernand heeft al weer gelijk. groetjes M.
Datum: Wed, 8 Jun 2016 11:50:23 +0200
Van: M. <@…all.nl>
Aan: Fernand Haesbrouck <fernand@>, F <@…net.nl>

Het geheugen in de astrocyten van gezonde zenuwcellen verbranden door psychotisch makende ‘medicatie’ tot de samengeklonterde afval, zoals beschreven en aangetoond in deze studie.


De gevarenreflex waarmee het lichaam daarop reageert – doping – , wordt zeer onterecht als therapeutisch heilzaam uitgeroepen.

Wanneer wetenschap afweer vermoedt focust de gedachtengang meteen op microben.
Alvast een goed begin.

Ik lees zelfs het woord: imuunsysteem.
Een begin van kennis of zal het wijsheid zijn?
Wie zal het zeggen.
Alvast een evidentie die kan tellen.

Plakkerig eiwit, dat men samengeklonterd afval is gaan noemen.
Maar wat leert het tekeningetje dat erbij staat?

Het axon van een neuron dat via de synaps (200-300 Angstrom groot) een magnetische impuls moet doorgeven naar de dendriet van een volgend neuron, bestaat uit eiwitmateriaal met een inhoud van fysiologische vloeistof met daarin ondermeer vesikels en mitochondrien.

Die vesikels zijn de (afschermende) stockeerruimtes van tientallen soorten  neurotransmitters, die door de mitochondrien worden gevormd uit de metabolieten van het spijsverteringsstelsel.
De afscherming van de celinhoud is nodig, precies omdat de electromagnetische velden van de energiebronnen die inhoud kunnen kapotverbranden.
Immers, wanneer een neuron een boodschap naar ander een neuron stuurt, zorgt de intelligentie van de fysiologie van die cel ervoor dat het signaal per impuls gecodeerd wordt in functie van het ontvangen signaal met gecodeerde informatie uit de eigen dendriet, dat van een ander axon was gekomen.
Na aanpassing van die ontvangen impuls aan wat het neuron intussen zelf aan informatie te bieden heeft (de astrocyten vormen het geheugen van het systeem), componeert er zich een nieuw samengesteld elektromagnetisch signaal om de boodschap op die manier verder te sturen.

De (honderden) neurotransmitters die daarbij vereist zijn vormen per milliseconde op tientallen miljarden plaatsen tegelijk in het lichaam, fijn gecodeerde berichten, die levende wezens niet alleen in stand houden, maar bovendien zelfs een gedrag kunnen doen aanleren of afleren.

Uit nieuwsbrief 892

Wanneer de fabriekjes van de mitochondrien als brandstof nu (fake-)materiaal aangeboden krijgen, in plaats van een gezonde voeding, dan zullen glutamaat-cycli of  fenylalanine-cycli grondig het noorden kwijtraken en afgewerkte stoffen afleveren die door de beschikbare stockeerruimtes helemaal niet zullen herkend worden om ze beschermend op te vangen.

Hun magnetische velden dwalen dus rond in de fysiologisch kwetsbare omgeving, waardoor die energie de celinhoud van het neuron gaat kapotverbanden.

Vandaar dat eind vorige eeuw een onderzoek in Leiden heeft vastgesteld hoe amfetamines als fake-neurotransmittoren, de axonen vernielen.


Deze  vernielde axonen vormen aldus het samengeklonterd afvalmateriaal waarvan sprake in de gepubliceerde studie.

Vanwaar niet alleen maar dementie, maar ook nog kankers?

Dementie ontstaat, doordat het samengekonterd afval niet alleen verwoest neuron materiaal bevat maar ook de kapotgemaakte astrocyten, als de  geheugens van dit stukje zenuwstelsel.
Geheugenverlies?

Laat mij hier opnieuw  een woord uit de studie gebruiken.
Het imuunsysteem.

De formidabele intelligentie bestaat erin dat wanneer het zenuwstelsel in alarm gaat als er deeltjes ervan worden weggeknipt, het organisme een middel zal vinden om de agressie zo snel mogelijk op te sporen, maar ook om de aanvaller zo snel als mogelijk uit het lichaam te verwijderen.

Dat mechanisme staat bekend als de immunologie.

Als de agressor een virus of een bacterie is, dan zullen witte bloedcellen de zaak proberen op te knappen.
Maar als de afweer door bloedcellen alleen niet kan volstaan, komen weefsels ter hulp, met een versnelde aanmaak van cellenmateriaal, om de aanvaller meteen te omsingelen en onschadelijk te maken.

Die versnelde aanmaak van cellen heeft de geneeskunde, carcinogenese  genoemd.
Vandaar de … iatrogene kankers allerhande, op dit ogenblik, waarvan schijnbaar niemand in het medisch milieu de oorzaak KAN of WIL of MAG kennen.

Prodrugs, Indolen, Fenyalkylamines, Benzylpiperidines belasten het immuunsysteem door chronische afweer te veroorzaken.
Precies omdat het gebruik ervan neuronen verwoest, met kapot geheugenmateriaal en kankers als gevolg.

Al twaalf jaar probeer ik die stelling eenzaam –  en bovendien “niet-wetenschappelijk” – te verkondigen.

De echte wetenschap stelt immers, dat de werking van al dat moois, onbekend is en het liefst onbekend moet blijven.
Studies over een en ander concluderen steeds volgens het geijkte en wel wetenschappelijk patroon, dat – na alle mogelijk (vergeefs) onderzoek – er verder nog meer onderzoek zal nodig zijn.
Want wat als niet-wetenschappelijk is gebrandmerkt blijft taboe.

Eeuwig durend onderzoek om evidence- en FIF-based medicine commercieel in stand te blijven houden.

Meer uitleg over de rol van neuronen op nieuwsbrief 950

http://www.adhdfraude.net/pdf/NB950.pdf

 

Geplaatst in Uncategorized | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Prodrugs in de synthese van phenylethylamines

Ik wil het even hebben over artemisinine en ivermictine (avermictine).

1) artemisinine.
Chemisch is artemisinine een sesquiterpeen, die het lichaam omvormt tot nieuwe stoffen met een chemische structuur net als die van de niet steroide anti-inflammatoire stoffen en ook in verdere stappen tot de (welriekende) cineolen.
Precies die cineolen zijn bekend als basis in de synthese van phenylethylamines (beter bekend als amfetamines).
Zelf hou ik mijn hart vast wanneer ik lees dat fluorescerend gemerkt materiaal tot zelfs in de mitochondriën kan aangetoond worden.

Het zijn precies die mitochondriën in de neuronen die vanuit de afbraak van voeding (en dus ook van medicatie) nieuwe energiecomponenten (neurotransmitters) aanmaken.
Die mitochondriën spelen immers eenzelfde rol als het chlorofyl in het plantenrijk, dat CO2 en H20 omzet naar koolstof en zuurstof.
Dit fysiologisch fabriekje zorgt er immers voor dat de afbraak van zowel gezond als ongezond voedsel voorzien wordt van een magnetisch veld als energiecomponent om het informatiesysteem (het zenuwstelsel) draaiende te houden.

Vandaar dat elk neuron ook beschikt over de reservoirs (vesikels) om de parate batterijtjes niet alleen veilig, maar vooral direct beschikbaar te houden wanneer een plotse actie vereist is.
Die veilige bewaring garandeert trouwens dat het tot stand gekomen magnetisch veld de elektronen-huishouding van de celvloeistof niet mag en kan verstoren.

Maar wanneer de spijsvertering nu componenten aanlevert waarmee het fabriekje nieuwe, en voor het lichaam vreemde, batterijtjes kan aanmaken, dan bestaan daarvoor geen specifieke vesikels om die te bewaren voor een in de toekomst uit te voeren actie.
Hun magnetisch veld komt daardoor wel in de celinhoud van het neuron terecht, waardoor de integriteit ervan niet alleen zwaar wordt verstoord, maar zelfs helemaal kapot verbrandt.

Dan spreken we over ‘neurologische stoornissen’.
Precies die stoornissen waarmee de maatschappij intussen al geconfronteerd werd en nog steeds wordt en daarom krampachtig op zoek is naar middelen om daar het hoofd aan te bieden.

Ik vermeld wat hier van toepassing schijnt te zijn: de zogenoemde glutamaat-pomp bij de ongewervelden en het ontbreken van het MDR-2 enzym bij de wel-gewervelden.
Met name, de neurale ongemakken door ‘polarisatie’, een pathologische instroom van chloride-ionen.
Een eufemisme om een vernield neuron te omschrijven.

Met als gevolg, de bijwerkingen (of de zogenoemde comorbiditeiten), die zo simpel te verklaren zijn, als we alleen maar zouden willen gebruik maken van de farmacologische kennis over een en ander.

Bemerk tevens het snel resistent worden, omdat het organisme zich verweert tegen de vernieling van het zenuwstelsel door antistoffen te vormen tegen de agressor.

2) avermictine.

De te bestrijden micro-organismen zouden over een glutamaat-pomp beschikken in hun zenuwstelsel, die therapeutisch kan uitgeschakeld worden, terwijl zoogdieren die kwetsbare bescherming zouden derven.
“Bij ongewervelde dieren komen glutamaatpompen voor in de celmembraan van spieren en zenuwen.”, althans volgens Wikipedia.
We lezen het goed, het celmembraan van spieren en ook van zenuwen.
Neuronen dus.

Wat verder blijkt evenwel dat sommige hondenrassen (voor de gelegenheid, zelfs zonder glutamaat-pomp), zodanig overgevoelig zijn, dat eerst allergische reacties tot zelfs verlamming (zenuwstelsel?), coma en dood tot stand kunnen komen.

Waarbij hier wijselijk over de nefaste rol van een onbestaande glutamaat-pomp wordt gezwegen.
Terwijl bij die rassen het ontbreken van het MDR-2-enzym verantwoordelijk zou zijn voor de giftige bijwerkingen (ook in spieren en neuronen?).

Alvast dan toch iets dat bij de neuronen van zoogdieren een gelijkaardige polarisatie (instroom van chloride-ionen) veroorzaakt, waardoor neurologische defecten als agitatie, anorexia, verlamming of coma kunnen ontstaan.

Begrijp ik daaruit dat de handboeken over de fysiologie van neuronen van gewervelden en ongewervelden door verschillende equipes tot stand kwamen, met een verschillend vocabularium voor spieren en neuronen als gevolg?

Daarbij even een bedenking, die ik eerder al eens placht te gebruiken, over een ten top gedreven specialisatiedrang in deze maatschappij.

Vandaar dat we in deze materie best focussen op het resultaat bij de twee groepen stoffen:
een massieve instroom van chloride-ionen doordat de gevormde fake-neurotransmittoren een verwoesting van neuronen – door verbranding van de celinhoud- tot stand brengen, waartegen niet alleen een ongewerveld micro-organisme maar ook een gewerveld zoogdier, gepast, en als bescherming, zich verdedigt met een gevarenreflex (allergische reactie?, agitatie?, antistoffen?)

Een gegeven dat toevallig overeenkomt met de farmacologie van niet alleen de indolen, de phenylalkylamines, de benzylpiperidines, maar, in dit geval ook van die ‘geneesmiddelen’, als prodrugs.

Het gevoel overheerst dat naast de evidence-based promotie voor deze materie vooral de commerciële chemische industrie een duwtje in de rug is gegeven.

Geplaatst in Uncategorized | Getagged , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Het leven op aarde als een elektronisch circuit met micro-organismen

Zal dit meer duidelijkheid brengen in de kennis over het in stand houden van levende wezens?

Het is niet omdat het horen, het zien en het eten via ons hoofd gebeurt, dat daarom in dat hoofd het meeste ‘verstand’ is ondergebracht.

In november 2009, dus bijna zes jaar geleden, had ik er al moeite mee dat psychiatrie en neurologie vruchteloos in de hoofden bleven zoeken, naar stoffetjes die er hadden moeten zijn, vooral dan nog in pathologische tekorten, die er vanzelfsprekend ook niet waren, terwijl het vermoeden alleen al van die spookstoffetjes een soort van wetenschap moest ondersteunen, waarmee genezers een mindcontrol en een bravere maatschappij wilden teweegbrengen.

Ik citeer uit mijn nieuwsbrief 146 van toen:

“Er is zoveel dat men verkiest, niet te willen weten.

Zoals, hoe het boosten van serotonine of dopamine een comorbiditeit van psychotisch gedrag, wanen, stemmen horen en agressie doet ontstaan.

Dat men dan met antipsychotica moet corrigeren, terwijl ook niemand wil geweten hebben dat SSRI’s en ADHD-medicatie eigenlijk psychotica zijn.
Precies omdat men ze SSRI’s of dopamineheropnameremmers heeft genoemd.

Medisch gaat de redenering aldus:
Ze zijn geen psychotica omdat men ze zo niet heeft genoemd.
Ze noemen wel SSRI’s, omdat men niet eens wil of kan weten wat ze met serotonine te maken hebben.

Laat dit dan maar onbelangrijk zijn, want de wetenschap stelt, dat men het beter allemaal niet weet.
Zo behandelen we goed en verdienen we veel geld.

Tot de psychiatrie het ooit eens zal afleren om te willen kijken in de kop naar stoffetjes die er niet zijn.

Maar wat zijn ‘wanen’ dan weer?”


17 november 2009″

 

Het spartelen op vandaag is allang niet mooi meer om aan te zien.
Tenzij dan, met enig leedvermaak.

Uiteindelijk breekt ooit de tijd aan, dat enige vorm van kennis de veel te strak opgeblazen ballon van een sprookjesgeneeskunde zal doorprikken.

Want er zijn de puzzelstukjes, en gelukkig niet allemaal zijn ze puur chemisch.

In mijn werkingsmechanisme van psychotica probeer ik uit te leggen hoe de mitochondriën in de neuronen van levende wezens een vergelijkbare rol vervullen als het chlorofyl in het plantenrijk, bij de vorming van energie die nodig is om niet alleen te overleven maar ook om te presteren.

Die stelling van een gigantisch elektrisch circuit is onlangs aangetoond aan de universiteit van Utrecht in Nederland.

Wat ik in de opeenvolgende redeneringen wel mis, zijn de substraten en technieken waar potentiaalverschillen gebeuren en worden vastgehouden en op welke manier die elektrische energie-banen dan telkens een (1) signaal, van de oneindig velen, toetst aan een identiek item, maar dan van vele miljarden milliseconden eerder.

Ik denk hierbij aan de mechanische flip-flops van ooit, die een status van ‘aan’ en ‘uit’ kunnen vasthouden en die momenteel via nano-technologie in microchips ook een geheugenfunctie uitoefenen.

Het is daarbij wel duidelijk dat een dergelijk signaal, het resultaat is van een combinatie van ‘stroomstootjes’ – de zogezegde neurotransmitters.
Wat meteen verklaart waarom zoveel miljarden neuronen nodig zijn om de gepaste ‘energie-toetsen’ te componeren.

Stel daar tegenover nu de manier waarop de huidige generatie genezers met de botte bijl gaan snoeien in die vitale neuronen, dan begrijpt men meteen wat op vandaag in deze ‘verziekte’ maatschappij gaande is.

Iatrogene aandoeningen kwamen tot stand door een elite, die de maatschappij voorhoudt: “do not harm”.

Die hypocriete schijnheiligheid mag nu wel eens gedaan zijn.

Geplaatst in Uncategorized | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Taboe op kennis wurgt medisch establishment

Al twee generaties krijgen artsen in spe geen onderwijs meer in de werking van geneesmiddelen, maar niettemin blijft het wereldwijde vertrouwen in die artsen steunen op de foute aanname dat ze kennis zouden hebben over de werking ervan, terwijl ze die kennis helemaal niet meer hebben.

De maatschappij van overheid, universiteiten tot het gewone volk wordt overspoeld door de lobbymachine en de macht van het geld waarmee een heerschappij via mindcontrol tot stand is gekomen.

Psychotica bestaan niet in het officiële taalgebruik en nog minder in de geneeskunde.
Terwijl ze wel in de medische praktijk vurig worden aangewend, al is het dan vermomd met academisch-klinkende koosnaampjes.

Geen van hen mag trouwens doping genoemd worden, terwijl de evidente werking van elk van hen onveranderd steunt op het stimulerend effect.

Anti-dementica of Alzheimer-medicatie, veroorzaken een tijdelijke schijn van alertheid omdat ze drogeren.  NB359

Anti-aritmica brengen een normaal kloppatroon tot stand door het hart met doping sneller te doen kloppen. NB817

Ook de remmers van het angiotensine-converterend-hormoon (ACE) werken volgens hetzelfde mechanisme (NB738)

Sommige orale anti-diabetica veroorzaken net als de andere doping (of psychotica?) precies dezelfde kwalijke bijwerkingen als het doodvallen of veranderend gedrag. (NB398)

Psychotica, die depressieven oppeppen noemt men anti-depressiva.

Hier combineer ik de uitleg uit NB251 en NB685.

Identiek dezelfde phenylpropylamine is zowel in Prozac als in Strattera de actieve metaboliet (groene kleur).

Om bedroefden alleen maar (chronisch) te drogeren gebruiken volwassenen 20mg/70kg.
Kinderen met ADHD maakt men met 80mg/70kg van hetzelfde, dwangmatig psychotisch.

Vandaar DE truc waarmee de farmaceutische industrie wonderbaar ‘geneest’.
Een psychoticum verandert in een anti-psychoticum door de dosis per keer te verhogen.

Wat artsen en beoordelingscommissies eigenlijk beter niet weten, is de waarheid waarmee het bedrijf Lilly grote winsten maakt en een financieel imperium op poten kan zetten.

De waarheid is dat zowel bij fluoxetine als bij atomoxetine, precies dezelfde metaboliet actief is, met het nieuwe amfetaminepatroon als kostbare en ‘helende’ doping.

Op moleculair gewichtsbasis is dezelfde phenylpropylamine in atomoxetine zelfs nog 18% actiever dan in fluoxetine.

Om nu te vermijden dat Strattera voor kinderen verboden zou worden, slaagde Lilly erin om de hoogste gezagsinstanties zover te krijgen, dat ze alvast fluoxetine (Prozac) voortaan ook voor gebruik bij kinderen hebben toegelaten.

Vraag is hierbij, of die hoogste gezagsinstanties nu WEL de waarheid weten over de actieve metabolieten, dan wel of ze overtuigd werden met het gebruikelijke gepingel van meer doorslaggevende aard.

Zelf ben ik geneigd om dat laatste te geloven.

Stel je anders alleen maar even voor, dat voortaan die hoogste gezagsinstanties de verboden dopinglijsten bij WADA zouden gaan opstellen (met de echte waarheid van Lilly) in plaats van de artsen, die alleen maar weet hebben van het goede dat Prozac en Strattera aan de mensheid te bieden heeft.

Terwijl sportlui anders wel de echte werking van die stoffen kennen.
Om daarmee ‘legaal’ het nieuwe amfetaminepatroon als basisdoping te kunnen gebruiken.

De bevolking hoort te weten dat geneeskunde al een tijdlang geen wetenschappelijke studie meer is, maar eerder een opeenvolging of bundeling van op ervaring gebaseerde wetenswaardigheden, een soort van collectieve anekdotes, eerder dan op wetenschappelijk bewezen feiten.’

Uit: NB678

Geplaatst in Uncategorized | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

Wetenschap zonder theorie is als een huis met losse stenen

Een geneeskunde die verzonnen ziekten behandelt met medicatie waarvan men de werking niet wil kennen, noemt zich dan maar evidence based en rekent erop dat niemand dit gedrocht vol van wanen zal ontmaskeren.

Omdat ‘evidence based’ Engels klinkt, Omdat ‘evidence based’ Engels klinkt,geldt de overtuiging dat alleen perceptie een ‘parfum’ van ‘wetenschap’ kan wekken.

Sinds enige tijd volstaat EB-based niet langer meer om die verwaande schijn overeind te houden, FIF-based bracht redding bij een zieltogende en ‘presumed’ wetenschap.

Medische wetenschap blijft tot nader order nog steeds wetenschappelijk geacht, omdat het hebben van een theorie over de werking (de farmacologie) van geneesmiddelen als niet wetenschappelijk wordt weggehoond.

Il faut le faire.

Maar die losse stenen …

Een case-studie.

Agressie in de maatschappij en dus ook in Nederland.

Nu durfden enkele media het aan om de link te maken naar sommig geneesmiddelengebruik.

En opeens kwam het probleem tot bij het rechtsprekend apparaat en vandaar niet meer exclusief in de greep van overheid en geneeskunde.

Tot nu konden die laatsten het deksel op de ketel houden, met de intussen gekende praatjes, terwijl opeens een en ander een grondig (objectief?) onderzoek vereiste.

Alle ogen richting regering en Tweede Kamer, want… hoe luidt de wet?
De democratie zou zegevieren met een uitgebreid onderzoek.

Alles wat intussen in de marge wereldwijd wel bekend raakte, bleek onjuist omwille van ‘niet-wetenschappelijk’, maar vooral in strijd met de heersende E(vidence)B(ased)-politiek van machthebbers en doktoren.

Ik verwijs naar januari 2011 (NB301)

Vanaf toen tooide het FIF-syndroom zich met dezelfde wetenschappelijke lianen van het medisch aanzien, om de schone schijn overeind te houden.

Weeral wat tijd gewonnen en intussen opnieuw heel wat geld verdiend.

Ik verwijs nu naar begin dit jaar en naar het resultaat van “grondig” onderzoek uit 2014.
Hoe het kwam, weet ik niet meer, maar in maart 2015 kon ikzelf niet meer zwijgen.

Toen kwam FIF eraan.
Jammer genoeg ben ik niet zo thuis in de cenakels en de boudoirs van parlementen of slimme universiteiten, maar ik voelde meteen van mijn ellebogen tot in de toppen van mijn tenen dat weer iets vreemds gaande was.

Het moderne FIF-beleid wordt namelijk, net nog zoals in de 18de eeuw, in vertrekjes geregeld en zoals Napoleon het omschreef , ‘Ik ben hier niet gekomen om een toespraak te houden’, toen hij er eens en ‘plots’ in terecht kwam.

Beleef de manier waarop in 2014 een ‘inconvenient fact’ het overheidshandelen in deze materie grondig had kunnen beïnvloeden in het voordeel van de ‘algemene volksgezondheid’.

Immers, de Tweede Kamer moest op eenzelfde lijn gebracht worden als de overtuiging bij uitvoerende macht en geneeskunde, waarbij de werking van sommige agressie-veroorzakende medicatie officieel onbekend is en het liefst zo moet blijven, omwille van de veilige waan erover.

Uiteindelijk bleek één (1) advies niet naar de zin van het commerciële apparaat, FIF dus.

 

 


Als het nu toch zou waar zijn, wat de niet-wetenschappelijk verklaarde theorie verkondigt over de farmacologie van al het goede waarmee officiële genezers genezen, de maatschappij helpen en zichzelf mateloos verrijken, dan zou een democratisch verkozen wetgevende macht (De Tweede Kamer?) iets moeten ondernemen om de maatschappij afdoend te beschermen tegen de gevaren van schadelijke, giftige of verslavende stoffen.

Na al de mind-control van evidence-based of FIF is het establishment het redeneren of het nadenken een beetje afgeleerd.

De scheidingslijn tussen goed en kwaad, is immers helemaal opgedoekt.

Cannabis en XTC van de straat, staan op het punt om medisch net zo goed te kunnen te genezen als Efexor, Zyban, Wellbutrin, Prozac, Strattera en de anderen.
Anderzijds is bekend dat methylphenidaat (30% actiever dan zuivere cocaïne) op de straat als party-drug wordt gebruikt.

Idem dito met Dexedrine, Dexamyl, als de zuivere amfetamine voor huis, keuken en party-gebruik.

Bij inname weten die stoffen zelfs niet eens of ze nu moeten genezen, verslaven of een roes en agressie veroorzaken.
Ze doen het allemaal.
Zelfs wanneer ze ‘heilig’ of ‘onschuldig’ of ‘therapeutisch’ worden verklaard door een of andere hogepriester, die gespecialiseerd is in de ‘onbekende werking’ ervan.

En nu moet de wetgever de knoop doorhakken.

Mogen artsen, die ermee pronken over de werking van psychotica niets te kennen, net zo goed dezelfde psychotica dealen als de illegale handel het stiekem doet, maar ook om het publiek te ‘helpen’?

Omdat de FIF-based ideologie al de uitvoerende macht (regering) en het medisch korps onder controle heeft, beraadt nu ook de wetgever (Tweede Kamer) zich over een en ander.

Uiteindelijk bestaat de realiteit erin dat landen alleen schadelijke stoffen verbieden, wanneer ze niet zo goed commercieel in de markt liggen.

Adderall is precies dezelfde phenylethylamine als Dexamfetamine.
Die laatste bestaat uit 100% van het rechtsdraaiende isomeer van de molecule.

Adderall bestaat uit 75% van het rechtsdraaiend en 25% van het linksdraaiend isomeer van precies dezelfde molecule.

Commercieel ligt de ‘mengeling’ niet zo goed vandaar….

Uiteindelijk heeft Canada, na een eerste verbod, die stof dan toch toegelaten, omwille van de commerciële druk en het medisch FIF-syndroom.

Bemerk: “The ban was later lifted because the death rate among those taking Adderall XR was determined to be no greater than those not taking Adderall.”

Degenen die wel goed in de markt liggen, blijven legaal en de technieken die daarvoor worden gebruikt staan hier samengevat.

Enkele voorbeelden:

Uit: http://www.cochrane.dk/research/corporatecrime/Corporate-crime-long-version.pdf

Uit: http://www.cochrane.dk/research/corporatecrime/Corporate-crime-long-version.pdf

 

Bekijk vooral nr.10, over valproaat, Depakine bij ons.
Zelfs kon ik in september 2011 aantonen dat Depakine, als mood-stabilisator, in het lichaam wordt omgevormd tot een stof, die positief test op methamfetamine.

Ik lees nu dat ‘whistleblowers’ zouden ‘betaald’ geworden zijn.
Wel, wel wel …

 

Geplaatst in Uncategorized | Getagged , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

LTO3: kwarteeuw farmacologische onkunde blijft meesterzet

LTO3 steunt op hetzelfde gemis aan kennis waarmee de commerciële pharma-club het medisch bedrijf in de greep houdt.

Onbegrijpelijk dat zelfs universiteiten en overheden dit soort van zwendel ondersteunen, al wijst die collusie op duistere hang en span-diensten.

Lees hoe Robert Vermeiren zich ontpopt als een van de grootste schijnheiligaards van dit Europese vasteland.

De meeste zomers is het rustig op de crisisopvang van Curium-LUMC. Maar deze vakantie zijn de zeven bedden grotendeels bezet.
Kinderen in acute nood:

suïcidaal, anorexia, ernstige gedragsstoornissen.

Curium kan de vraag naar opvang, diagnostiek en behandeling soms niet aan. Het heeft afgelopen weekeinde een kind uit een andere regio moeten weigeren, omdat het dan niet beschikbaar was geweest voor een plaatsing uit het eigen gebied.

De situatie is zorgelijk, en vraagt om reflectie over de oorzaken”, zegt directeur Robert Vermeiren, ook hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie. En niet alleen bij Curium. Want de meeste instellingen voor crisisopvang hebben dit jaar te maken met meer meldingen en plaatsingen, staat in een rapportage van GGZ Nederland uit juni. De brancheorganisatie noemt de toename zonder precieze cijfers „nog onvoldoende goed te duiden”, maar ziet wel „regionale verschillen”.

Dit artikel is verschenen in het NRC Handelsblad van woensdag 29 juli op pagina 7

Suicidaal, Anorexia, gedragsstoornissen.

Het zijn precies de bijwerkingen van de psychotica, die men aan kinderen toedient om het geprojecteerd pedagogisch ongemak bij de diagnosestellers te vrijwaren.

Dus beste Robert Vermeiren: gewoon afschaffen, die handel en je wordt de beste psychiater van het land en omstreken.
Kosteloos, dan nog.
Het blijft onethisch om patiëntjes eerst stevig ziek te maken om ze dan uiteindelijk niet met nog meer van die rommel te kunnen redden.
Een klein lepeltje ‘echte’ farmacologie kan daarbij nuttig zijn.

Ik verwijs even naar bijna drie jaar geleden, uit NB562 van 6 september 2012

Denkt men waarlijk dat de maatschappij hen gelooft wanneer ze maar iets broebelen over geneesmiddelen, waarvan ze alleen maar de naam kennen?
Robert Vermeiren vond het nodig om even voor de vakantie Laura Batstra te kapittelen omdat ze het commerciële spel durfde te doorprikken.

Ik citeer:
‘Afkappunt.Bij sommige personen met ADHD zal niemand er over twijfelen dat ze aan een stoornis lijden. Hun gedrag, hun emoties maken dat ze er van geen kanten in slagen zich aan te passen aan hun omgeving. Ze zijn zo druk dat niemand hen aankan. Het zijn individuen die al vanaf hun vroege ontwikkeling ziek gevonden worden. Zij hebben zorg nodig.’

Eerste punt:
Wie beter dan de professor weet dat gedrag iets is wat je kan aanleren of afleren. De man studeerde heel lang om dit te weten en heel lang om daar ook iets mee aan te vangen.Maar de praktijk is anders en die praktijk leert, dat je een carrière stevig kunt opbouwen met een chemische mindcontrol, zo veilig als iets, althans volgens de producerende bedrijven, want de geleerde professor heeft van die materie helemaal geen eigen kennis verworven.

Tweede punt: ‘Niemand kan de drukte aan”.
Dus dan toch GPOS (Geprojecteerd Pedagogisch Onmacht Syndroom). Dit is niet de aandoening van het kind, maar wel de ergernis en de projectie ervan van een toeschouwer.

Derde punt: ‘Al vroeg ziek gevonden’.

En daar is het dan… het dogma.
De ziekte.
Zonder medische diagnosecriteria.
Een uitspraak ex cathedra.

Op artsennet kwam daarop zelfs een reactie, toch belangrijk om die ook even te melden.

‘Het ‘afkappunt’ hangt af van de empathie en mildheid van pa en ma, opa en oma en onderwijzenden. Wie de ‘Intelligent Designer (die schept als een groot kunstenaar)’ in ieder kind vermoedt en ook in het onderhavige , schuift het afkappunt naar het oneindige.”‘
A.J. Postmes, oud-jeugdarts, BLOEMENDAAL – 16-08-2012 11:41

En verder … citaat Robert Vermeiren.
‘De hersenen worden ook gevormd door ervaringen in de buitenwereld. En omdat de ervaringen van mensen met ADHD door aanleg anders zijn, is waarschijnlijk dat hun hersenen zich onder invloed van die omgeving anders zullen ontwikkelen. De hersenactiviteit is dus deels anders omdat men andere ervaringen heeft opgedaan. ‘

Leerde de professor in zijn opleiding hoe ervaringen in de buitenwereld de hersenen anders bij ‘andere hersenen’ vormt?
Wel, wel, wel.

Zouden alle gezonde personen beschikken over dezelfde hersenen?
Bestaan ADHD-hersenen?
De nieuwe DSM-V komt op ons af.
Wat voor nieuwe soorten hersenen zullen er dan tot stand komen?
Of dient mindcontrol om van alle hersenen eenzelfde soort gehaktbrood te maken?Maar wat vormt dan wel een gedrag?

Of beter… waarom zijn die anders ontwikkelde hersenen dan geen medisch diagnosecriterium?

De professor is het niet helemaal zeker, want hij schrijft:
“…
waarschijnlijk dat hun hersenen…”, terwijl de volgende zin dan toch zekerheid brengt en helemaal niet meer waarschijnlijk, immers : ‘De hersenactiviteit is DUS (!?!?!) deels anders…”.

‘Biologische kwetsbaarheid maakt ADHD niet meer een stoornis, omgekeerd maakt meer omgevingsinvloed het niet minder een stoornis.’
Wawwww, wat een redenering.
Ik twijfel eraan of dit een eigen vondst is geweest, maar eerder iets wat men in het Latijn omschrijft als een ‘exceptio obscuri libelli’.

Maar wat volgt zou dan de verklaring kunnen zijn.

Vele andere ziekten, zoals bijvoorbeeld diabetes, zijn eveneens het gevolg van omgeving en biologie. Net als bij ADHD bepaalt daarbij niet de oorzaak dat het een ziekte is, maar de gevolgen van de symptomen.’

Diabetes zou dus niet de ziekte zijn te wijten aan een insuline-tekort, maar de ziekte van de symptomen van dat insuline-tekort.
En die symptomen ontstaan dan ook, als een gevolg van de omgeving.
Zoals ADHD.Maar mijnheer de professor.
Is ADHD wel een ziekte?
U probeert dat nog steeds te bewijzen en om zover te komen, gaat U er al van uit dat het een ziekte is.

En nu krijgen we het.

De discussie of ADHD al dan niet een medische ziekte is, lijkt me dus niet relevant. De gezinnen met kinderen met ADHD zijn niet geholpen bij deze discussie, ze willen immers dat hun kind geholpen wordt.’

Na de woordenkramerij is het niet meer nodig om te proberen aan te tonen dat ADHD een medische ziekte zou zijn, die woordenkramerij heeft iedereen overtuigd dat ADHD DUS wel een ziekte is.
Maar waarom moet ADHD als een medische ziekte doorgaan, mijnheer de professor?
Waarom moeten de gezinnen met kinderen door artsen geholpen worden met harddrugs, die psychotica zijn?
Buiten het medische circuit zijn recreatieve gebruikers van gelijkaardige harddrugs, ook zeer geholpen met deze hulpmiddelen, en ook recreatief lijden ze allemaal aan de gevolgen van de symptomen van omgeving en biologie.
En niemand stelt bij hen een diagnose.
Waarom hoeven de artsen daar dan bij gesleurd worden, terwijl bovendien duidelijk te merken is hoe geleerde koppen spartelen om de gevolgen van de symptomen van omgeving en biologie, als een ziekte uit te roepen?

 

Maar wat is er nu mis met LTO3 ?

Het verheugt mij dat het publiek uitgekeken raakt op de farmaceutische successen en op zoek is naar ‘beter’.

Terwijl het steeds om scheikunde draait, maar vooral om veel geld verdienen met de onkunde daarover.

Ik herhaal even wat ik meermalen al heb geantwoord op eerdere vragen.

15/04/2012

Beste,

Over LTO3…

Mijn idee daarover, puur scheikundig gezien.

Ongeveer 6 maanden geleden, kon ik in een ziekenhuis aantonen, hoe een bestaand geneesmiddel, en ook chemisch (net als l-theaninezuur of LTO3), als een zuur, in het lichaam reacties aangaat met de metabolieten van tryptofaan (gevormd uit de voeding), om daarbij nieuwe stoffen te gaan vormen, die ongemerkt dan en ongecontroleerd een schijnbaar helende werking uitoefenen.

Die helende werking was uiteindelijk veroorzaakt doordat het lichaam ermee methamfetamine (als doping) had gevormd.

Dit verhaal staat op:
http://www.adhdfraude.net/pdf/NB400.pdf
http://www.adhdfraude.net/pdf/NB401.pdf

Het zou me niet verbazen als in een nabije toekomst dit soort van ‘veilige’ supplementen strenger zullen gereglementeerd worden.

Verder is het zo dat dopamine- of serotoninetekorten doodgewone fabels zijn, en bestaat er niemand die een verband kan aantonen tussen defecten of stoornissen eraan en de vermoedelijke ziekten die men ervoor verantwoordelijk acht.

03/02/2013

Beste ,

Als een stof wat dan ook iets zou aanvangen aan de serotonine of aan dopamine, dan wordt je bedrogen met die stof.

Een aandoening die zou steunen op defecten van serotonine of dopamine bestaat helemaal niet.
Wie mensen zoiets probeert wijs te maken zijn bedriegers.

Vraag aan zij die een diagnose stellen van een aandoening, waarbij defecten worden gesuggereerd van serotonine of dopamine, welke gemeten waarden bij de patiënt afwijken van de waarden, die als normaal worden gepubliceerd.
Bestaan er normale waarden van serotonine of dopamine?

Vraag aan zij die stoffen promoten die iets aan defecten van serotonine of dopamine zouden aanpassen, op welke manier zoiets farmacologisch in zijn werk gaat en of toediening van de stoffen die men wil slijten, iets bijdraagt aan meetbare effecten tegenover de standaardwaarden van serotonine of dopamine, die uiteindelijk toch ergens moeten bekend gemaakt worden.

Zelf vind ik in de literatuur over LTO3 of l-theonine geen enkel antwoord op die vragen.

Hoe kunnen tekorten of defecten aan iets verholpen worden, als niet eerst klaar en duidelijk vast komt te staan of er defecten of tekorten bestaan?
Hoe kunnen bovendien, zelfs vermeende defecten of tekorten verholpen worden, wanneer de werking van toegediende preparaten wordt achtergehouden, of wordt nagelaten om na te gaan of toediening van helende preparaten een correctie tot stand brengt van defecten of tekorten?

Net zoals een achtenswaardig gewaand persoon als Robert Vermeiren erin slaagt om zijn ziekenhuisbedden te vullen door patiëntjes suïcidaal, anorectisch of met gedragsstoornissen ‘ziek’ te maken, en dan uiteindelijk een soort van vermoorde onschuld voor te wenden, hebben andere slimmeriken enkele gaatjes in het net van de (psychotisch-makende) chemie gevonden om er stevig heel rijk mee te worden.

Hun geheim schuilt in het angstvallig verborgen houden of het verzwijgen van het ‘magisch’ patroon, waarmee men feilloos zenuwcellen kan verwoesten om vervolgens per evidentie te wijzen op het helend (gewaande) doping-effect, waarmee het lichaam – in gevaar – met een fight-or-flight-reactie reageert.

Geplaatst in Uncategorized | Getagged , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Arsenicum dumpen op de maan, even veilig als MPH bij kinderen

MPH staat voor methylphenidaat.

Een redenering die het geneesmiddelenbulletin in Nederland toepast wanneer het gaat over de website van de maand.

Een website die het circus van methylphenidaat bij kinderen en adolescenten een duwtje in de rug moet geven.

Immers, evidentie leert dat grote hoeveelheden arsenicum op de maan absoluut veilig zijn.

De FIF-based redenering versterkt bovendien die redenering door de stellen dat er toch geen water is, waardoor er dan ook geen sprake kan zijn van watervervuiling.

Terwijl het hebben van kennis over arsenicumtrioxyde een discussie daarover alleen al overbodig moet maken, omwille van de giftigheidsgraad van de stof.

Eenzelfde logica schijnt dan ook te heersen bij GEBU, die het gebruik maken van kennis over de werking van methylphenidaat verdringt met een overvloed aan positieve evidenties en met het verdonkeremanen van ‘inconvenient facts’.

Waardoor er in de publicatieruimte jammer genoeg geen plaats meer voorhanden blijkt te zijn om chemisch aan te tonen op welke manier de positieve evidenties eigenlijk tot stand komen en op welke manier de vervelende bijwerkingen er jammer genoeg toch niet zo toevallig bij horen.

Dick Bijl, die tekent voor de verantwoordelijkheid over GEBU, is een man die ik in hoge mate waardeer.

Maar toch verzuimt hij om het werkingsmechanisme van methylphenidaat uit te leggen, misschien wel omdat hij overtuigd is dat het hebben van farmacologische kennis, helemaal niet tot de artsenbevoegdheid behoort.
Er had evenwel minstens naar verwezen kunnen worden.

Ook de nuchtere benadering van vortioxetine is mij niet ontgaan.

Volledigheidshalve daarover een beetje duiding.
Mijn waarschuwingen daarover nog voor en ter gelegenheid van het boven de doopvont houden van de boreling.
( 7 oktober 2012 en 11 april 2013)

 

 

 

 

 

 

 

Toch “chapeau” voor de manier waarop het commerciële opzet van big-farma – zelfs zonder kennis te gebruiken  – weliswaar een klein tikje kreeg.        

Maar was dit na NB539 nu nog nodig?   23 juli 2012

Alvast hier even mijn tekst daarover van precies drie jaar geleden.

Wie zal die misleidende ADHD-reclame gebruiken voor het puur criminele geldgewin?
 
De zelfverklaarde wetenschappelijke geneeskunde natuurlijk.
 
Als ADHD een ziekte zou zijn, zou men die medisch kunnen aantonen.Medisch kunnen aantonen betekent, een diagnose stellen aan de hand van meetbare medische criteria.Tot op dit ogenblik bestaan die nog steeds niet, waardoor al sinds 2002 de   Nederlandse Reclame Code Commissie de hersenstichting in Nederland verbood om misleidende reclame te voeren, als zou ADHD een hersenaandoening zijn.
 
Niet alleen kan geen medische diagnose gesteld worden van een aandoening die men alleen maar vermoedt, maar de officiële literatuur stelt dat de werking van methylphenidaat als psychoticum onbekend is.
Wel zou een zorg bestaan over de lange-termijn effecten, omdat het daarbij ontstane psychotisch gedrag alvast toch enig wantrouwen doet ontstaan.
Vandaar het uittesten van langetermijn-effecten op primaten, apen zeg maar, omdat het normale gedrag van die dieren, op mensen geprojecteerd, ook op een ziekte zou kunnen wijzen.
 
Er werd gezocht naar veranderingen in de hersenstructuren en vond niets dat kon wijzen op enige schade.Net zoals men ook geen pathologische aanwijzingen in hersenstructuren kan vinden om normaal kindergedrag (of zelfs apengedrag) een medische ziekte te gaan noemen.
Maar soit.
 
Wat in de studie ontbreekt is eigenlijk het punt van waaruit men had moeten starten.
 
Men gaat ervan uit dat niemand weet hoe de cocaïnestof werkt en men vermoedt onterecht dat die stof iets zou gaan corrigeren bij een defect dat niemand kan aantonen.
Precies of men op de maan de watervervuiling wil gaan meten wanneer een of andere maanmissie er een tank arsenicum zou gaan lozen.
Vanzelfsprekend zal geen vervuiling van het maanwater kunnen gemeten worden, waardoor die slimme wetenschappers zullen besluiten dat het begieten van de maan met arsenicum er geen watervervuiling zal teweegbrengen.
En dus op termijn, absoluut veilig.
 
Commercieel natuurlijk, want er is niemand op deze aarde die de redeneerfout zal (durven) opmerken.
Niemand op de maan, ook niet, trouwens.
Immers, dit is wetenschap.
 
Maar de farmacologie van cocaïnes, amfetamines, LSD-achtigen en cannabissoorten leert dat die stoffen neuronen verwoesten, daardoor een gevarenreflex veroorzaken, antistoffen vormen en een chronische vasoconstrictie waardoor een pulmonaire hypertensie en,op termijn, dementie kan ontstaan.
 
Nu kan die ophefmakende studie misschien wel per ongeluk vergeten zijn om de gevormde antistoffen te onderzoeken, want als cocaïnestof staat dit geneesmiddel boven elke verdenking.
Hartkwaaltjes hebben die gezonde dieren vanzelfsprekend nooit, want als ze vroeg doodvallen dan kwalificeert men dit onder ‘uitbehandeld’, omdat net als bij de mensen, het doodvallen door methylphenidaat geen zorg gerelateerde calamiteit zou zijn.
En omdat jonge primaten geen mensenkinderen zijn, en per definitie niet zo slim moeten gemaakt worden, denkt niemand eraan om ook op dementie te testen.
Dat hoeft het wetenschappelijk team eigenlijk ook niet te weten, omdat de farmacologie als onbekend is uitgeroepen en het dus maar weinig uitmaakt wanneer je jezelf op het farmacologische vlak ook als een demente gedraagt.
 
Want wie onderzoekt nu een stelling, op een domein waar er niets te vinden zal zijn (geen medische aanwijzingen van een ziekte), onder invloed van een chemische stof waarover niemand iets schijnt te (willen) weten.
 
Om dan te besluiten, dat methylphenidaat net als het arsenicum op de maan, geen watervervuiling zal veroorzaken.
 
Zal toch prettig zijn om na te gaan wie met deze studie zal proberen garen te spinnen.
Zij die geen diagnose kunnen stellen en zij die niet weten hoe psychotica werken?
Zij die studerende en sportende jeugd mogen vermoorden onder het voorwendsel van ze uit te behandelen en zij die heel rijk zullen worden, wanneer ze de overlevenden tegen dementie of in de psychiatrie bipolair en chemisch zullen mogen laten balanceren?
 
Bedriegers puur sang, met een studie die veel weg heeft van eentje over de watervervuiling op de maan.

Apotheker Fernand Haesbrouck, 23 juli 2012.

En ook op 28 juli 2015.

Geplaatst in Uncategorized | Getagged , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Dieet-adviezen negeren gezonde eetgewoonten

De dieet-leer vandaag speelt in op massief psychotica-gebruik binnen en buiten de geneeskunde.

De maatschappij schijnt ervan uit te gaan dat ongeveer iedereen nu of binnenkort een of andere pil zal slikken om de dagen en (of) de nachten comfortabel door te brengen.

Het repertorium van alle beschikbare comfort-medicatie momenteel steunt voor bijna 100% op een chemisch patroon, waarvan de werking om commerciële redenen voor het publiek onbekend wordt gehouden, maar wel degelijk gekend is bij de top die ervoor commercieel verantwoordelijk is.

Zo veroorzaken niet alleen de antidepressiva, anti-epileptica, maar ook sommige orale anti-diabetica, anti-dementica, sommige slaapmiddelen, anti-PTSD-medicatie, anti-migraine, anti-parkinsons, en thyroid-preparaten een verstoring in de evenwichtige aanmaak van osteoblasten en osteoclasten met een brozer beendergestel tot gevolg.

Vandaar dat de nieuwe eetadviezen vitamine D gaan promoten, omdat men vreest voor pandemieën van beender-aandoeningen.

Diezelfde medicatie veroorzaakt ook een verstoorde hormonen-huishouding, waarbij vooral de chemische effecten in de groep van de pro-drugs negatief worden beïnvloed door de chemie van simpele en natuurlijke suiker in het lichaam.
Vandaar het preventief willen verbannen van saccharose, omdat een hegemonie van de pillenindustrie daarmee in gevaar dreigt te komen.

Immers de synthetische zoetstoffen, zijn in lage doseringen psychotica van dezelfde soort – tevens ook handig bij het tot stand komen van de beoogde mindcontrol – terwijl aan dat marktsegment eveneens een stevige (eigen) verdienste hangt.

Het zou goed zijn als de huidige voedingsleer voortaan rekening houdt met de realiteit dat op vandaag gelukkig nog niet de complete massa van deze welvaartsmaatschappij chronisch de (hard)drugs van de farmaceutische industrie naast het meer voedzame tot zich neemt.

Waarmee ik bedoel dat chronisch overmatig vitamine-D toedienen of het bannen van natuurlijke suikers bij een bevolking die zich nog blijft voeden met alleen maar wat de natuur voortbrengt, een zodanige schade kan aanrichten, waardoor die individuen uiteindelijk dan ongewild toch in het rijk van de chemie en de mindcontrol zullen terecht komen.

Een evolutie die jammer genoeg al jaren onstuitbaar lijkt te groeien.

Dieetkunde zou minstens horen te wijzen op deze gevaarlijke kentering in het voeding- en ander middelen-gebruik bij deze maatschappij.
Bedenkelijke uitwassen in de farmacologie mogen geen invloed hebben op de leer van een gezonde voeding.
Nu overweegt de indruk immers, dat met ‘aangepaste’ voeding kan ingespeeld worden op de bijwerkingen van een algemeen en chronisch misbruik van schadelijke of giftige stoffen.

Gezonde tip: even rustig proberen na te denken, en met KENNIS van zaken een en ander op een rijtje zetten.

Een nog meer gezonde maar, schijnbaar onhaalbare tip: alle medicatie waarvan de bijsluiter leert : ‘werking onbekend’, van de markt halen.

Immers, in alle gevallen is de farmacologie  wel bekend, terwijl die stoffen nooit in omloop waren gekomen, als de werking ‘eerlijk’ wel bekend had mogen zijn.

Geplaatst in Uncategorized | Getagged , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Ezelskap voor serotonine-believers


De fabels rond serotonine, dopamine, nor-adrenaline en anderen zijn compleet naast de kwestie.

Die lichaamseigen stoffen zijn de energieleveranciers van elektrische prikkels, die ettelijke keren per fracties van milliseconden op ongeveer 800 miljard plaatsen tegelijk in het lichaam zorgen voor de coördinatie van aangeleerde en(of) spontane gedragingen.

Nog nergens las ik een mechanisme-beschrijving van deze electro-chemische techniek en nog veel minder iets over de huishouding waarmee het organisme omgaat met het metaboliseren of het inzetten van deze batterijtjes.
Waarbij zowel de afbraak als het hergebruiken van deze dingen een compleet ander verhaal is dan de cowboyverhalen die nu al jaren uit de verbeelding van commerciële spookschrijvers tot stand zijn gekomen.

Bovendien verzuimt de meute om uit te leggen hoe psychotisch makende harddrugs de ene keer selectief serotonine-tekorten zouden corrigeren en uit het doosje met ander etiket erop even selectief iets met dopamine of nor-adrenaline.

Jarenlang bleef dit pseudo-medisch circus onstuitbaar.

Ooit kwamen zelfs gigantische kwakkels deze schemerzone verblindend verlichten door zelfs een verdriedubbelde potentie te beloven nadat intussen op al het voorgaande grote sleet was gekomen.

Met dank trouwens aan de lachend klaarkomende muisjes in 2012 en nu onlangs nog met een Leuvens professor die XTC als een sappige pint bier die triple de hemel in prees.

Het boeiende van MDMA is volgens Tytgat dat het op drie manieren tegelijk op ons zenuwstelsel inwerkt. Via het ‘noradrenerge’ pad stimuleert het, op dezelfde manier als adrenaline dat doet. Via het ‘dopaminerge’ pad werkt het op onze spierbesturing in – vandaar het effect op parkinson – en via het ‘serotoninerge’ pad op onze gevoelens. ‘Voor elk van die wegen zijn er meer gespecialiseerde en effectievere stoffen, maar MDMA doet het bij alle drie niet slecht, en is uniek in zijn combinatie.’

( uit: http://www.standaard.be/cnt/dmf20150602_01711168)

Deze morgen in mijn mailbox…

F.
je weet toch nog dat ik al meer dan 20 jaar terug als enige arts in het bloed en de urine het HIAA en serotonine liet onderzoeken.
Later is mij dat verboden, ik zag nooit een tekort.
Doordat mijn moeder anti-depressiva kreeg de TCA s begin jaren 70 en zag hoe snel ze Parkinsonisme ontwikkelde geloofde ik niets meer.
Vanaf het begin ben ik erover gaan lezen.
Groetjes M
Verstuurd vanaf mijn iPad

 

> Op 25 jun. 2015 om 22:08 heeft F. het volgende geschreven:
>
> http://www.psychcongress.com/article/high-levels-serotonin-found-people-social-anxiety-disorder-23049
>
>
> de proefballon van de serotonine is nu voorgoed doorgeprikt….. door een student !
>
> ik kan hier wel van genieten.
>
> Al die artsen die in volle overtuiging het serotonine-verhaal verkochten staan nu in hun hemd.> > Mvg>
F.

Immers… over Parkinson:

 

 

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Getagged , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

DSM based on lies

 

Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM) Committee Confirms Its Own Publication Is Based On Lies

In 2012, last year and until this very day the publication of the 2013 DSM 5 (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) has been received and opposed with a whole set of objections by a growing list of concerned doctors [1], who are really starting to see that the whole idea of subscribing medication to patients for the sole purpose of stimulating the very act of prescribing itself in order to drug patients with drugs that are harmful only and which do not even fight any disease or disorder at all – let alone heal any patient – is right out appalling and above all meets no standards of ethics of any kind anywhere in the civilized world and only fills the already overloaded coffers of big pharma and often like in Belgium with the full assistance of the government through the just-as-corrupt healthcare system. You can read the About page of the Truth Sector website to find a good example of this.

But what is even more striking about the big pharma bible, DSM, to control populations by destroying their brains on purpose is the fact that the DSM committee on one hand deems itself truly almighty in the field of mental disorders and therefore can not be outclassed by anyone:

  • There is in fact no outside organization that has the capacity to replicate the range of expertise that DSM 5 has assembled over the past decade to review diagnostic criteria for mental disorders.

All the while that same committee confirms that the entire DSM manual is completely based on medical-corporative jive.

  • There is no “gold standard” for defining mental disorders and many other medical disorders without pathognomonic biological markers, each revision of diagnostic criteria has been seen as the best current set of diagnostic criteria that are meant to be used in clinical practice and tested for their validity.

Let the above excerpt sink in for a while… according to the very preachers and sales sharks of lets say ADHD there is no scientific way of diagnosing and defining mental disorders.

If that does not prove to the whole population on this planet that all of those folks INCLUDING MILLIONS OF CHILDREN AROUND THE WORLD on prescription drugs, in order to feel better due to any mental disorder or implication that has been diagnosed, are being lied to big time then I can not see any other way of demonstrating the very obvious in this matter.

How can any self-respecting doctor in any field and specifically in the mental healthcare sector prescribe any medication to his or her patient, allegedly in order to alleviate the suffering, and claim he or she is helping the patient while the very doctor has no factual basis for even filling out any prescription note when it comes to mental disorders or implications?

A special thank you to Belgian Pharmacist Fernand Haesbrouck for pointing to the linked documents.

Source:

http://truthsector.wordpress.com/2014/09/13/diagnostic-and-statistical-manual-of-mental-disorders-dsm-committee-confirms-its-own-publication-is-based-on-lies/

Geplaatst in Uncategorized | Getagged , | Een reactie plaatsen